Uit de praktijk van een leefstijlcoach – vermoeidheid

Ze kwam bij me langs. Ze leed aan vermoeidheid. Ze was uitgeput eigenlijk. Ze was blij als ze ’s avonds naar bed kon. En toch sliep ze slecht ’s nachts. Of liever gezegd: te kort. Ze sliep snel in, maar ze lag vaak alweer vroeg wakker. En dan ging ze nadenken over van alles en nog wat. Wat ze nog allemaal moest doen. Wat ze niet mocht vergeten. Over haar zieke moeder die nu wat extra hulp nodig had. Over het verjaardagsfeest van haar zoon. En oh ja, er moest nog op school getrakteerd worden. Over dat project op haar werk waarvan de deadline nu toch wel in zicht komt. En vond ze haar werk eigenlijk nog wel leuk? Ze zou eens wat vaker moeten gaan sporten, maar hoe kreeg ze dat in haar drukke schema ingepland?

Vervelend. Je bent moe en toch kun je niet slapen. En als je wakker wordt, gaat de gedachtestroom meteen aan. Het is een veelgehoorde klacht. En het is niet erg als je een keertje niet kunt slapen. Maar als het vaker gebeurd, dan wordt het tijd om eens na te denken over de mogelijke oorzaken.

Ik vroeg haar hoe lang ze hier al last van had. Ze dacht even na. Eigenlijk al een hele tijd. Ze kon zich niet meer herinneren wanneer het was begonnen eigenlijk. Ze liep er dus al behoorlijk lang mee rond.

Urgentie

Ik vroeg haar wat maakte dat ze nu naar mij toe was gekomen. En niet eerder. Of later. Wat maakt dat het nu een probleem is en dat er nu iets aan gedaan moet worden?

Ze hoefde daar niet lang over na te denken. Ze was nu alweer voor de tweede keer achter elkaar heel erg verkouden en ze had het vermoeden dat dit samenhing met het slechte slapen. Ook merkte ze dat haar humeur er niet beter op werd. En ze begon ongeduldig te worden tegen de kinderen, in het verkeer, in de rij bij de kassa. Ze herkende zichzelf eigenlijk niet meer. En haar omgeving begon er nu ook last van te krijgen. Dus die drongen aan op actie. Ze was al naar de huisarts geweest. Die had haar bloed onderzocht en haar bloeddruk. Maar daar was niets alarmerend uitgekomen. De huisarts kon geen medische oorzaak voor het slechte slapen vinden en kon niet meer doen dan tijdelijk een slaapmiddel voorschrijven. Maar dat wilde ze liever niet. En toen dacht de huisarts aan een leefstijlcoach. Die kijkt verder dan naar alleen het slaapprobleem. En zo was ze bij mij gekomen.

Integrale vitaliteitscheck

Samen gingen we na wat de reden van de vermoeidheid zou kunnen zijn en wat er dan aan gedaan zou kunnen worden.

Na de intake vulde ze de Integrale Vitaliteitscheck in (ook wel Balanstest genoemd). En dat bleek wel een eyeopener. Vanwege haar slaapproblemen scoorde ze op het aandachtsgebied Fysieke gesteldheid (FQ) niet zo hoog. Dat was te verwachten. Maar ook op de andere vlakken (zingeving (SQ), mentaal (IQ), sociaal-emotioneel (EQ) en pro-activiteit) scoorde ze niet zo hoog. En daar was ze wel even stil van.

“Ik dacht dat ik alles wel goed voor elkaar had”, zei ze. “Maar als ik dit zo zie, is er ruimte voor verbetering.”

Ik leefde met haar mee en moest tegelijkertijd glimlachen. Zo, aanpakken die handel. Een puntje gescoord op pro-activiteit.

Ik vroeg haar waar ze mee wilde beginnen. Ze bekeek de uitslag van de Vitaliteitscheck nog eens een keer en zei toen: als je het van te voren aan me had gevraagd, had ik niet voor zingeving (SQ) gekozen. Maar als ik nu zie wat daaronder wordt verstaan, dan denk ik dat een hogere score op dit vlak dit me enorm gaat helpen. Want eerlijk gezegd heb ik geen idee meer van wie ik ben, wat ik wil, waar ik voor sta en wat ik allemaal kan. En kalm en zelfverzekerd ben ik al helemáál niet meer.”

Wat is belangrijk (SQ)

En zo begonnen we met een waarde-oefening. Ik vroeg haar waar ze de grootste energielek had: thuis of op het werk. Ze dacht dat dit thuis was. Wat eigenlijk een heel verdrietige constatering was. Want ze vond eigenlijk dat thuis de plek zou moeten zijn waar ze haar batterij weer kon opladen.

Om haar waarden in kaart te brengen stelde ik haar vragen als:

  • Wat is belangrijk voor jou?
  • Wat moet er goed gaan?
  • Waar let je vooral op?
  • Wanneer is jouw dag geslaagd?

We zochten samen 10 waarden uit. Daarna hebben we onderzocht wat nu het meest belangrijk voor haar was. Uiteindelijk ontstond er een top 3 van waarden: betrokkenheid, plezier en spontaniteit.

Waar wringt de schoen

Ik vroeg haar of deze waarden in voldoende mate aanwezig zijn in haar huidige privésituatie. En dit bleek eigenlijk niet zo het geval te zijn. Ze miste het plezier. Ze was continue hard aan het werk. Het huishouden, de kinderen en haar ouders. Ze had weinig tijd om eens bij te kletsen met vrienden. Ze zorgde ervoor dat alles op rolletjes liep en stond eigenlijk altijd voor iedereen klaar. Ze dacht aan alles. Haar hoofd zat vol. Ze miste daarbij de betrokkenheid van haar man. Die had het ook al tijden heel erg druk op zijn werk. Overwerk. Vroeg op en laat thuis. Zo zachtjes aan was zijn inbreng in het gezin steeds minder geworden. En kwam er meer op haar schouders neer. En zo was het gezin ook meer en meer een planningsactiviteit geworden, met weinig ruimte voor spontaniteit.

Ze was even stil van dit inzicht. En toen zei ze: weten is één ding. Maar hoe krijg ik hier nu verandering in?

Hulp vragen (EQ en IQ)

Ik vroeg haar wat ze zou kunnen doen om meer naar haar waarden te kunnen leven. Het eerste wat in haar opkwam was om de betrokkenheid van haar man bij het gezinsleven te vergroten. Maar ja, dat vond ze wel moeilijk, want hij had het echt heel erg druk op zijn werk. En dat deed hij ook voor het gezin. Ze kon toch moeilijk méér van hem vragen? Ze keek me aan. “Maar ik heb behoefte aan een andere manier van betrokkenheid.” We spraken af dat zij het gesprek met haar man zou aangaan om te onderzoeken op welke andere manier hij meer betrokken kan zijn bij het gezinsleven, zodat zij daardoor ondersteund kon worden.

Wat nog meer? Wie of wat kan er nog meer helpen bij betrokkenheid? Ze moest denken aan de kinderen. Die waren nu oud genoeg om een beetje mee te helpen in het huishouden. Ze konden in ieder geval hun eigen kamer opruimen en schoonhouden. Dat scheelde alweer.

En qua betrokkenheid kon zij zelf misschien iets minder tijd besteden aan haar moeder, maar wel zorgen dat haar moeder de hulp kreeg die ze nodig had. Ze kon eens samen met haar moeder met de thuiszorg gaan praten over hulp in de huishouding.

Ze bekeken we ook hoe ze meer plezier kon hebben. Ze vond het wel moeilijk om het uit te spreken, maar eigenlijk vond ze dat ze één avond in de week voor zichzelf moest vrij houden, zodat ze iets kon doen wat ze zelf leuk vind.

En de spontaniteit? Daar zou vermoedelijk wel meer ruimte voor komen, als er minder op haar bordje lag. Al vond ze dat wel moeilijk, want het is nu eenmaal zo dat er van alles te doen is in een huishouden. En ja, zei zag dat sneller dan haar man. Dat de wasmand vol zat en dat de vloer nodig gedweild moest worden. Ze had de planning in haar hoofd. Zij had de contacten met school.

Wat is het eerste waar ze mee kan beginnen (pro-activiteit)

Ze zou als eerste met haar man kunnen gaan praten. Om te kijken of het mogelijk was dat hij minder zou overwerken. Misschien iets vaker op tijd thuis kon zijn, zodat hij een keertje kon koken.

Daarnaast zou ze met haar moeder gaan praten over de thuishulp.

En de kinderen konden vanaf vandaag al beginnen met het schoonhouden van hun kamer.

Ik vroeg haar hoe zou ze de betrokkenheid van haar man nóg meer zou kunnen vergroten? Ze wist het niet direct. “Stel je eens voor dat de planning niet in jouw hoofd zou zitten, maar op een familieplanner staat? Hoe zou dat zijn?” Of er een kwartje viel. En kwam meteen een soort van rust over haar heen. Daar had ze nog nooit over nagedacht. Zo kon haar man ook zien wat er allemaal gedaan moest worden en kon hij daarbij helpen. Bovendien: “Als een planning op papier staan, dan hoef je er niet steeds ’s nachts over na te denken.”

Met een mooi actielijstje ging ze huiswaarts.

Kleine veranderingen, een groot effect

Ik heb er het vertrouwen in dat ze in deze coachsessie wel een heel belangrijke stap heeft gezet in het beter kunnen slapen ’s nachts. In ieder geval gaat ze beter voor zichzelf zorgen door hulptroepen in te zetten, vaker iets voor zichzelf te doen en een familieplanner aan te schaffen. En dat is een hele winst met vermoedelijk een groot positief effect op haar mentale en fysieke gezondheid.

Over 2 weken komt ze op een nieuwe afspraak en weten we wat het haar heeft opgeleverd.

 

Ben jij ergens ontevreden over? Heb je een energielek? Heb je het gevoel dat de samenwerking thuis of op het werk beter zou kunnen? Breng dan eens jouw waarden in kaart. Onderzoek in hoeverre daaraan uiting wordt  gegeven in jouw dagelijks leven. En als je iets mist: hoe kun je er dan voor zorgen dat het beter wordt?

 

4 gedachten over “Uit de praktijk van een leefstijlcoach – vermoeidheid”

  1. Wat een interessant artikel heb je geschreven! ‘Kleine veranderingen hebben een groot effect’ zo waar!

  2. Heel mooi proces! Toch maar goed dat er mensen zijn die eens even met ons willen meekijken want zelf zie je het vaak niet meer. Je bent moe, ja, en iedereen in je omgeving zal daar graag zijn mening/advies over geven. Maar daar heb je natuurlijk niets aan. Door er bij stil te staan en zelf antwoorden te zoeken op de vragen van een coach, krijg je tenminste inzicht. Mooi werk!

Reacties zijn gesloten.